به چه ساز تو برقصم زمونه!

                       سلام می کنم خدمت همه شما دوستان عزیز

این وبلاگ به تازگی کار خودشو شروع کرده.

                 امیدوارم که لحظات خوبی رو تو این وبلاگ  داشته باشین

                                منتظر نظرات شما عزیزان هستیم

می اندیشم زندگی رویاییست و بال و پری دارد به اندازه عشق....بیاندیش اندازه عشق در زندگیت چقدر است؟در کجای زندگیت است؟ ..دلم به حال عشق می سوزد.چرا سالهاست کسی را عاشق ندیدم؟.....مگر نمی دانیم برای هر کاری عشق لازم است. هر روز دوست داشتن را به فردا می انداختی و حالا می بینی دیگر فردا یی وجود ندارد. سالها چشمت را به رویش بسته بودی و نمی دانستی و یا شاید نمی فهمیدی. امروز حرف حقیقت را باور می کنی ...اما افسوس که خیلی زودتر از انچه فکر می کردی دیر شده....

                                               

من پذیرفتم که عشق افسانه است

 این دل درد آشنا دیوانه است

 می روم شاید فراموشت کنم

 با فراموشی هم آغوشت کنم

 می روم از رفتن من شاد باش

 از عذاب دیدنم آزادباش

گر چه تو تنها تر از ما می روی

 آرزو دارم ولی عاشق شوی

 آرزو دارم بفهمی درد را

تلخی برخوردهای سرد را

 

 

نوشته شده توسط آرزو در دوشنبه چهاردهم خرداد 1386 ساعت 4:14 موضوع | لینک ثابت